In het weekendvan 26 en 27 juli werd de vierde game gespeeld door LARPers uit verschillendelanden. De derde game was afgelast, dus na een periode van rust in de torenwaarin de bezoekers van het park steeds nieuwsgieriger werden, kon deze gamevol energie gestart worden.

De gamewereldwas deze keer vormgegeven rond een koninkrijk waarvan de inwoners sinds jaar endag niet in staat waren te spreken. Degene die toch bleken te kunnen sprekenwerden verbannen. De onsterfelijken, namelijk de bezoekers van park Sonsbeek, bodeninwoners echter de geheimen van de spraak aan. De verschillende bands in ditrijk weten niet wat ze met dit geschenk aanmoeten. Is het een gift of eenvloek? Het rijk bevindt zich in tweespalt en de bands begeven zich onder dezeomstandigheden in Sonsbeek. Dit resulteert in confrontaties en wederom duelsdie de gemoederen moeten sussen.

Een van debelangrijkste rituelen dat aan het eind van de twee dagen plaatsvond werd ruwverstoord door een storm die de LARPers uit de toren verdreef. Op de rondeweide werd een alternatief ritueel gehouden die volgens de deelnemers deindrukwekkendste was van de hele game. Daarnaast waren er net als in de vorigegame duels waarin twee spelers hun meningsverschillen oplossen. In een van dezeduels ging een ervaren LARPer een zwaardgevecht aan met een onervaren speler,die hij tot zijn grote verbazing verloor.

Zoals ditweekend bleek moet in het spel soms ook worden omgegaan met onverwachtesituaties die de spelers off character bereiken. Door een gebeurtenis in dethuissituatie van een van de spelers moet deze speler de LARP verlaten. Ditvertrek wordt door de spelers in het spel verweven. De betreffende LARPersterft in het spel, waarna haar resten veranderen in een urn met orbs. Dezewerden daarna bij de balancerende boom van Michel Francois met een ritueel terruste gelegd.

Een interessanteontmoeting tussen speler en toeschouwer had plaats bij de waterval waar eenaantal spelers die papier aan het maken waren oog in oog kwamen te staan meteen groep bruiloftsgasten. Een spelerzei hierover :

x93We kindaignored the spirits as we were busy and there were a  LOT Of them; But the thing is: They were ignoring us too!x94

Deze observatieis een belangrijke in de perceptie van het spel door de bezoeker. Zouden dezemensen geweten hebben wat in het park speelde? Of vonden ze het zo vreemd datze het niet durfden te verstoren? Het is opmerkelijk om te zien dat we tijdensde vorige game de min of meer opdringerige bezoeker zagen die de toren wildebinnendringen, en bij deze game de bezoeker die het spel zelfs niet leek op temerken.

De bezoeker vanhet park is de belangrijkste invloed van buitenaf die deze LARP game andersmaakt dan de gemiddelde game. De manier waarop de spelers, ervaren enonervaren, hiermee omgaan is een ontwikkeling die in de verschillende gamesgexebvolueerd is. Was het in de eerste game nog de bedoeling dat de spelers degeesten van de bezoekers opzogen, in deze derde game werden de spelerscreatiever om niet te worden beperkt door het succes van de tentoonstelling ende vele mensen in het park. In tegenstelling tot de vooropgestelde regel waarinmen zou moeten wegrennen van de bezoekers, zijn er in de derde game groepenLARPers geweest die de bezoekers slechts negeerden door hun hoofd weg tedraaien. Daarnaast vermijden ze de gebaande paden en bewegen zich als wild doorhet park. De LARPer past zich aan als een levend organisme dat probeert teoverleven. Hoe zal dit evolueren in de verdere games?