Zelfs nadat we een paar uur door hetpark gelopen hebben zijn we nog geen LARPer tegengekomen, terwijl alles eropwijst dat ze wel degelijk in de toren aanwezig moeten zijn. Het weer zit nietmee, en om de een of andere reden houden ze zich deze keer opvallend stil. Exe9nmaalzien we een klein groepje LARPers in de verte door de bosjes sluipen. Zelfs bijeen nadere inspectie bij de toren worden we niet verwelkomt door het lawaai watde LARPers eerdere keren produceerden als ze de spirits (de normale mensen dus)probeerden weg te jagen. De bands die dit weekend de LARPgame spelen zijnervaren spelers, overgekomen uit Denemarken en Duitsland, waar LARPen al langniet meer in de kinderschoenen staat. Waar hangen ze uit? Wat zijn ze van plan? 

Via een van de Forest Guardians,degenen die wel met ons kunnen communiceren en die zich schuilhouden in deBelvedxe8re, komen we erachter dat de LARPers zich inderdaad opvallend rustighouden. Verstopt in de toren vertellen ze elkaar verhalen en diepen ze dekarakters verder uit. Wel hebben we neteen indrukwekkend ritueel gemist: tegen lunchtijd voerde de groep een ritueelop bij de x91MouthGodx92, zoals ze het werk x91Revelation Skullx92 van Charlie Robertsnoemen. Vanuit de mond reikt de God de LARPers hun eten aan, die ze vervolgensals schichtige dieren meenemen naar hun toren om het daar in alle veiligheid opte kunnen eten.

Bij het nuttigen van de maaltijdkiest iedere LARPer een glas uit een enorme rij kunstig vormgegeven glaswerk omuit te drinken. Het gekozen glas moet de gemoedsweerstand van de LARPerweergeven, en gedurende het weekend mogen de individuele spelers elk glas maarxe9xe9n keer gebruiken. Ook het drinken wordt op deze manier een weldoordachtehaast meditatieve gebeurtenis. 

 Ondanks de niet ophoudende regenkomen de LARPers toch tot actie. Verschillende rituelen worden uitgevoerd bijde x91elementsx92, zoals ze de heilige kunstwerken in het park noemen. Opvallend inde verschillende games is dat een aantal kunstwerken steeds weer terugkomen alsverafgoodplek. Een indrukwekkend werk als Appearanceof a Tree van Michel Franxe7ois is natuurlijk zeer geloofwaardig als heiligeplek dicht bij de natuur, en ook La Couronne de la Nuit van Jean-Michel Othoniel en Flying Greenhouse van Tomas Saraceno zijnpopulaire rituele plaatsen waar de LARPers keer op keer blijven terugkomen.  

Nadat een band in de vorige gamebesloten heeft zich minder aan te trekken van alle bezoekers is het voor despelers makkelijker geworden zich te bewegen door het park en de rituelen uitte voeren. Hoewel de gebaande paden zoveel mogelijk worden gemeden maken zesoms de fout teveel in het openbaar te treden, zoals bij een duel opklaarlichte dag op de ronde weide, omgeven door spirits. Dit wordt directafgestraft met het gebrul van een van de vrouwelijke Forest Guardians, waarnaze hun schichtige leven voortzetten in het gebladerte van het Sonsbeekbos.